ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋੜਨਾਂ

ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ

“ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਢਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ” (ਲੁਕਾ ੧੧:੨੦ ਨਵਾਂ ਸੰਸਕਰਣ)

੧੯੭੦ ਦਾ ਸਾਲ ਸੀ, ਜਾਵਾਨ ਲੋਕ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ” ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ ਸਨ। ਕਯੀ ਲੋਕ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਝੂਠੀ ਸਿਖਿਆ ਵਾਲੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਾਏ ਸਨ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ  ਪਤਨੀ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਖਤਰਨਾਕ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਾਏ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਜੁਲਮ ਬਹੁਤ ਹੀਜਿਆਦਾ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸਿਆ ਤੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਬੋਝ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪੀੜੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੀਏ।

ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਚੇ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਉਥੇ ਘੁਮ ਰਹੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘੇ ਜਿਸਨੇ ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨਾ ਤੇ ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹੀਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਲੱਬ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ ਯਿਸ਼ੂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਿਆ ਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।”

“ਯਿਸ਼ੂ” ਉਹ ਉਚੀ ਆਵਾਜ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, “ਮੈਂ ਯਿਸ਼ੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੈਤਾਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਸੈਤਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਥ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਇਸ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਂਗਲੀ ਵਿਚ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾ਼ਰੇ ਮਸੀਹੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਹੈ।”

ਇਹ ਚੁਣੋਤੀ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਬਿਤ ਕਰ।”

“ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?” ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁਛਿਆ।

ਮੈਂ ਨਹੀ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚੁਣੋਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। “ਸਾਬਿਤ ਕਰ” ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿਧਾ ਉਸਦੀਆਂ ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ, “ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਹੀਹੋਈ ਗੱਲ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੋਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਮ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਾਂ। ਸਾਬਿਤ ਕਰ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਹੈ”

“ਇਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦਫਾ ਹੋ ਜਹ” ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀਉਚੀ ਆਵਾਜ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। “ਇਥੋ ਚਲਾ ਜਾਹ ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਇੱਕਲਾ ਛਡ ਦੇ”

ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੁ ਤੁਸੀਂ  ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਸੈਤਾਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਉ।” ਜਦ ਅਸੀਂ ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਸੈਤਾਨੀ ਮਨੁਖ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਉਹ ਕਾਫੀ ਹਾਉਸ ਜੋ ਸੈਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਥਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਦੁਸਟ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਸੈਤਾਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਉਸ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਂਗਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀ ਭੁਲਾਂਗਾ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਚੁਣੋਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਵਿਚ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ, ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ। ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਢਦਾ ਹੈ। (ਲੁਕਾ ੧੧:੨੦) ਜਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿਚ ਚਮਤਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਹਥ ਦੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। (ਕੂਚ ੮:੧੯) ਜਦ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ੧੦ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖੇ। (ਕੂਚ ੩੧:੧੮)

ਇਹ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ, ਇਹ ਨਾਮ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲ  ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਗਿਆਂਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਪਵਿਤਰ ਤਾਈ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਜੋ ਕਿ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦੁਸਟ ਨੂੰ ਦੋੜਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਹਜੂਰੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਵਿਚ ਠਹਿਰ ਨਹੀ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਰਥੀ ਹੈ। ਜਦ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੂਹ ਲੈਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀਸਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦ ਉਸਦੀ ਉਂਗਲੀ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਣ ਦਿਉ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀ ਕਰੋਗੇ।ਦੁਸਟ ਦੌੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੜ ਦੀ ਤਰਾਂ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।