ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋੜਨਾਂ

ਬੇਦਾਰੀ ਦੀ ਜਰੂਰਤ

ਮੇਰੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਧਾਰਣ ਸਮਾਂ  ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਸ਼ਹਿਰ ਗਰੋਲਿਸਕ ਦੇ ਵਿੱਚ ਘਟਿਆ। ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਲੋਕ ਹੀ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦੇ ਤਸਦੱਦ ਤਸੀਹੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਪਾਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਝੁੰਡ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।

ਮੈਂ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਉੱਤਰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੇ ਵਿੱਚ ੯੦% ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਉੇੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਚਾਹਤ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਹੋਟਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੇ ਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਫੈਂਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਮਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਪਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਇਹ ਸਮਾਂ ਸੀ।

ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋਰਾਨ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮਾਸਕੋ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਆਰਥਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਮਸੀਹੀਅਤ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰੋਪ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਲਈ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਵਿਦਆਰਥਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, ” ਮੈਂ ਇੱਕ ਨਾਸਤਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਾਸਤਿਕ ਸਨ। ਮੇਰੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਕੀ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੈ?”

ਉਸਦੀ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਲਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਭੁੱਖ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪੱਛਮ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬੋਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹੀਅਤ ਦਾ, ਬੇਦਾਰੀ ਅਤੇ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਦਾ  ਅਮੀਰ ਇਤਹਾਸ ਸੀ।”ਮੈਂ ਇੱਕ ਨਾਸਤਿਕ ਹਾਂ” ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ” ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯਿਸੂ ਸਮਲੰਗੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਦ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ” ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀ ਕਰ ਪਾਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਲਈ ਭੁੱਖੀ ਸੀ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਇਤਹਾਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ” ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ? ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਸਟ ਰਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਈ ਇੰਨਾਂ ਖੁੱਲਾ ਹੈ? ਕਿਉਂ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰੋਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਮਸੀਹੀਅਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਇੰਨੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਵਿਚ ਹਨ?” ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਅਫਸੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਂ। ਬਾਈਬਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ““ “ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੀ।  ਇਸ ਲਈ ਚੇਤੇ ਕਰੋ ਕਿ ਪਤਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲੋ ਅਤੇ ਉਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰੋ ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲੋਂਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਮਾਦਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ”

ਇਸ ਵਚਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਇਸ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਪੁੱਜਾ ਹਾਂ। ਪੱਛਮ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬੇਦਾਰੀ ਕੋਈ ਲਗਜਰੀ ਨਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੰਪੂਰਣ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।