ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋੜਨਾਂ

ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ  ਬੇਦਾਰੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ  ਦੇ ਤੀਸਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।   ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਰਦੇ  ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਰਹੀ ਹੈ,  ਕਿ ਤੁਸੀ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਯੀਸ਼ੁ ਲਈ ਪੁੱਜੋ।   ਅਤੇ ਰੱਬ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਰਦੇ  ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ,  ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ  ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ  ਗੱਲ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੀਸਰੇ ਹਫ਼ਤੇ  ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜੋ ਕਿਅਧਿਐਨ ਦਾ ਦਿਨ  ਹੈ।   ਅਸੀ ਅੱਜ ਗੱਲ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਇੱਕ ਬਾਲਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਅਤੇ ਹੈ ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।   ਇਹ ਇਸ ਤਰਾਂ  ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਉਹੀ ਬਾਲਣ ਹੈ,  ਜੋ ਕਿ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਲਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।   ਅੱਗ ਹੈ,  ਅੱਗ ਜੋ ਹੈ ਉਹ ਪਵਿਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ  ਹੈ,  ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਿਲ  ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਇਹ ਬਾਲਣ ਜੋ  ਹੈ,  ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਹੈ।   ਅਤੇ ਰੱਬ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਬਾਲਣ  ਹੋਵੇ, ਅੱਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਬਲ  ਪਾਏ  ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਲਣ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸੇਵਕਾਈ ਇੱਕ ਬੇਦਾਰੀ ਤੋਂ  ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕਕੰਮ  ਜਿਸਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ  ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬੇਦਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ  ਲਈ ਇੰਨਾ ਬੋਝ  ਹੈ।   ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬੇਦਾਰੀ  ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਮੋਨਰੇ ਲੁਜਿਆਣਾ  ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ  ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲੇ  ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ,  ਲੇਕਿਨ ਇਥੇ  ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਇੱਕ ਪਾਸਟਰ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਮੋਰਿਸ, ਜੋ ਮੁਨਰੋ ਲੁਜਿਆਣਾ  ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਕੋਲ ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਬੋਝ ਸੀ।   ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਲੋਕ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ,  ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਚਰਚ ਸੀ।  ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਸੈਮੀ  ਮੈਂ  ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੱਬ ਸਾਡੇ ਗਿਰਜਾ ਘਰ  ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ,  ਚਲੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।  ਮੈਂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।

ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੱਬ ਕੁੱਝ ਕਰੇਗਾ।   ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਵਾਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ  ਮਿਲਾਂ।  ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂ  ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।   ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਹੀ  ਜਵਾਨ ਲੋਕ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ  ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ  ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਪਾਸਟਰ ਮੋਰਿਸ ਜਵਾਨ ਲੋਕ ਜੋ ਹਨ ਉਹ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ।   ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ,  ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੰਗਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਸੀ,  ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਰੱਬ ਕੁੱਝ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।  ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀ ਉੱਥੇ ਗਏ , ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਮੈਂ ਪ੍ਰਚਾਰ  ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ  ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਏ।  ਕੋਈ 25 ਲੋਕ ਸਨ।   ਲੇਕਿਨ ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।   ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਵੱਲ  ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ,  ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਨਾ !

ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੰਗਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ,  ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ  ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਆਈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਚਾਰ  ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।   ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਭਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਪਾਸਟਰ ਮੈਂ ਰੱਬ  ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ,  ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਕੰਮੀ ਹੈ,  ਅਤੇ ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ  ਅਤੇ ਉਹ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।   ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਰੱਬ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨੇ ਕੰਮ   ਕਰਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਦੂਰੋਂ ਚਲਕੇ ਆਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਰੱਬ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਾਸਟਰ ਮੋਰਿਸ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ,  ਸੈਮੀ  ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ  ਸਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ , ਪਰ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ  ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।   ਆਓ ਅਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ  ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਫਿਰ ਅਸੀ ਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ  ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਸੈਮੀ ਅਸੀਂ  ਜਾ ਕੇ ਅਸੀ ਲੁਜਿਆਣਾ  ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਵਰਨਰ ਨਾਲ  ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ।   ਮੈਂ  ਕਿਹਾ ਠੀਕ ਹੈ,  ਪਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ  ਕਰਨ  ਦੇਵੇਗਾ,  ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ,  ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਬ ਕੁੱਝ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਜਾਕੇ ਗਵਰਨਰ ਨਾਲ  ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ 15 ਮਿੰਟ  ਦਾ ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ   ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਰੱਬ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ  ਸਭਾਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਮ ਰਾਤ ਸੀ,  ਜੋ 25 ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ  ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ,  ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਜਾਰਾਂ ਜਵਾਨ ਲੋਕ ਜੋ ਸਨ ਉਹ ਸਿਵਿਕ ਸੇਂਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਗਏ,  ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਸ਼ੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ  ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਯੀਸ਼ੁ  ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ,  ਉਹ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਸੀ ਜੋ  ਕਿ  ਨਸ਼ੋਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਯੀਸ਼ੁ ਮਸੀਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਜ ਤੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ  ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸ  ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।   ਪਰ ਉਹ ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।

ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚ  ਉੱਥੇ ਜਾਤੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਟੇਂਸ਼ਨ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਗੋਰੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਨ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ  ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ  ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।   ਪਰ ਰੱਬ ਨੇ ਉੱਥੇ ਕੰਮ   ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਜਾਰਾਂ ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਦਲ ਗਏ।

ਕਿਉਂ,  ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀ ਵੇਖੋ,  ਅਰਦਾਸ ਉਹ ਬਾਲਣ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ  ਦੇ ਘਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ।   ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ,  ਪਵਿਤਰ ਆਤਮਾ ਉਸ  ਬਾਲਣ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ  ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ  ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਅੱਗ  ਪੂਰੀ ਸਮੁਦਾਏ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ , ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਉਦੀ ਹੈ  ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਜਿੱਥੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉੱਥੇ ਬੇਦਾਰੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬੇਦਾਰੀ ਤੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਬੇਦਾਰੀ ਤੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਇੱਕ ਸਮੁਦਾਏ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।   ਬੇਦਾਰੀ ਤੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਇੱਕ ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਅਤੇ ਜੋ ਬਾਲਣ ਹੈ  ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ ਜੋ ਬੱਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਅਰਦਾਸ ਹੈ।

ਇਸਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ,  ਇਸ ਤਰਾਂ ਕਰੋ,  ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਅਰਦਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।   ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ,  ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ  ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਰੱਬ ਕੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।