ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋੜਨਾਂ

ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼

ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਜਾਂਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਜਿਸਦੇ  ਲਈ ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਉਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਦੌੜ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਦੀਪਕ ਕਾਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹੋ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, “ਸ਼ਬਾਸ਼, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸੇਵਕ।” ਜੇਤੂ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੋਈ ਯੁਕਤੀ  ਨਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਮਕਸਦ ਅਰਥਾਤ ਉਦੇਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਬਕਾ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਖਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤਨੀ ਸਾਈਬ੍ਰੇਰੀਆ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਾਂ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਰੁਕਣਾ ਸੀ। ਅਸੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਘਰ ਰੁਕੇ ਜੋ ਕਿ ਨਾਸਤਿਕ ਸੀ।  ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਈਬ੍ਰੇਰੀਆ ਵਿਚ ਕੀ  ਕਰਾਂਗੇ? ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ।  ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।  ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਉਪਰ ਗਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, “ ਕਾਸ਼, ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦੀ, ਕਿਓਂਕਿ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀ ਹੈ”
ਉਹ ਔਰਤ  ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ  ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਲਿਆ ਹਾਂ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਰਚੇ  ਗਏ ਹਨ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੋਕਰੀ ਲਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ ਬੱਚੇ  ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹ ਬੁਢੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਰ ਗਏ।  ਉਹ ਲੋਕ ਦੁਨਿਆ ਦੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਗੜਬੜੀ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।  ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਖੋ ਗੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਲਸ ਵਾਲੇ ਕੋਲੋਂ ਜਾ ਕੇ ਪੁਛਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਲ੍ਸ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਥੇ ਜਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗੋਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਨੂੰ ਨਹੀ ਪਤਾ”

ਬਹੁਤ  ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀ ਪਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਦੂਸਰਿਆਂ  ਕੋਲ ਮਕਸਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗਲਤ ਮਕਸਦ ਹੈ।  ਉਹ ਕਾਮਯਾਬੀ, ਪ੍ਰਸਿਧੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀਆਂ ਪੋੜੀਆਂ ਚੜਨ ਦੀ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।  ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਧਨ ਆ ਜਾਵੇ
ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਿਧੀ ਜਾਂ ਪਦਵੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਮਕਸਦ ਹੋਵੇਗਾ।  ਪਰ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ।  ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ, ਘਰਾਂ, ਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਨਹੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸਕਣਗੇ।  ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੋੜੀ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੇ ਉਹ ਪੋੜੀ ਗਲਤ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਈ ਹੋਯੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉਪਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਚੜਨ ਦੀ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਕੰਧ ਦੇ ਉਪਰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗੇਗਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਹ ਪੋੜੀ ਗਲਤ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਈ ਹੋਯੀ ਸੀ।

ਪਰ ਜਦ ਅਸੀਂ ਮਕਸਦ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਤੀਸਰੇ ਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਹੈ।  ਇਹ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਹੀ ਮਕਸਦ ਪਾ ਲਿਯਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਤੁਸਟ ਹੈ।  ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਤਵਪੂਰਣ ਸਵਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਕਸਦ ਕੀ  ਹੈ? ਜਦ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਯੇਸ਼ੁ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਧਾਰਨ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਉਤਰ ਸਾਨੂੰ  ਦਿੱਤਾ ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੇ ਪਰ੍ਮੇਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜਾਨ  ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਬੁਧ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰ।  ਇਹੀ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੁਕਮ ਹੈ।  ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਇਹ ਹੈ : ‘ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰ’” (ਮਤੀ ੨੨:੩੭-੩੯)

ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਕਸਦ  ਇਨ੍ਹਾ ਸਾਧਰਨ ਹੈ, -ਪਰ੍ਮੇਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਕਰ।  ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣ ਜਾਵੇ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਈਏ।  ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਸਾਦਾ ਜੇਤੂ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਇਸ ਗਲ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰ੍ਮੇਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।  ਇਸਦੇ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਮਕਸਦ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਵੀ ਇਸੇ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿੰਦੀ  ਹੈ।