ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋੜਨਾਂ

ਬੁਧ  ਤੇ ਸਮਝ ਦਾ ਆਤਮਾ

ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦਾ ਆਤਮਾ  ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਤਮਾ। ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਆਤਮਾ— (ਯਾਸਯਾਹ ੧੧:੨ ਨਵਾਂ ਸੰਸਕਰਣ )

ਇਹ ਅਕਸਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚ ਗਹਿਰੀ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਨਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਜਦ ਮੈਂ ਅਫ੍ਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੀ ਸਭਾਵਾਂ  ਹੋਈਆਂ ।  ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਭ ਸਭਾਵਾਂ ਅਲ੍ਯੀ ਜਰੂਰੀ ਬੰਦੋਬਸਤ ਕਰ ਰਖੇ ਸਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਸਰੀ ਸਮਸਿਆ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

ਸਭਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਖਬਰ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਹਨ੍ਹੇਰੀ ਸੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਝੁੱਲ ਗਈ ਸਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?”

ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਬਹੁਤ ਹੀ “ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲੇ” ਦੇ  ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ  ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਹੀ ਨਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਬੁਧ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਯਕੀਨ ਰਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਾਰੀ ਬੁਧ ਦਾ  ਖਜਾਨਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਨ੍ਬੁਵ੍ਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦੌੜ ਦੇ ਘਰਾਨੇ ਵਿਚੋਂ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ “ਬੁਧ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦਾ ਆਤਮਾ” ਕਿਹਾ।

ਇਹ ਦੋਹੇਂ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਇਹ ਸੁਭਾਅ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਰਨਸ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨੋਟ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, “ਇਥੇ ਇਹ ਜੋ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਬੁਧ ਅਤੇ ਸਮਝ ਹਨ, ਪਹਿਲਾ ਬੁਧ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੁਧ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਅੱਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।”

ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਬੁਧ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਲੀ ਸਮਝ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਝ ਉਹ ਨਿਆਂ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ ਜਦ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਪਵਿਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿਚ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਿਆਣਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਹੈ। ਯਾਕੂਬ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੁਧ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਤੋਂ ਮੰਗੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਉਲ੍ਹਾਮੇਂ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।” (ਯਾਕੂਬ ੧:੫ ਨਵਾਂ ਸੰਸਕਰਣ)

ਇਹ ਅਕਸਰ ਹੀ ਗੜਬੜੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿਆਣਾ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ। ਕਯੀ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ, “ਆਪਣੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਐਵੇਂ ਣਾ ਗਵਾਉ” ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਵਿਚਾਰ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਈਏ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਰਗੇ ਬਣਨ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ। ਇਸੇ ਹੀ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਗੜਬੜੀ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਣਾ ਗਵਾਉ। ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾ  ਬਣ ਜਾਣ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਨਜਦੀਕੀ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੋ ਜੋ ਕਿ ਸਮਝ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁਦੇ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਝ ਨਹੀ ਹੈ।ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਵੋ ਜੋ ਕਿ ਬੁਧ ਹੈ।

ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਜੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਅਤੇ ਬੁਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਇੱਕ ਕਾਮਯਾਬ ਮਸੀਹੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ  ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਤੁਰ ਨਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਰਹੀ ਸਕਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਫੈਸ੍ਲੇ ਲੈ ਸਕਾਂ ਜੋ ਕਿ ਹਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਿਆ ਸਕਣ। ਇਸਦੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। `ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਹਾਂ।”

ਉਸ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸਭ ਬੁਧ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਿਆਣਾ ਬਿਜਨਿਸ ਮੈਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਅਤੇ ਖੋਜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਮਝ ਅਤੇ ਬੁਧ ਹੈ। ਅੱਜ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਤੋਂ ਬੁਧ ਮੰਗੋ। ਉਹ ਵਾਇਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖੁੱਲੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦੇਵੇਗਾ।